Editorial: ‘ಸಂಘ’ರ್ಷದ ರಾಜಕಾರಣ – ನೋಂದಣಿ ವಿವಾದದ ಅಸಲಿ ಮುಖ

ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಈಗ ‘ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್ ನೋಂದಣಿ’ ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಹೊಸ ಕಿಡಿ ಹತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ. ಸಚಿವ ಪ್ರಿಯಾಂಕ್ ಖರ್ಗೆ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರ ನಡುವಿನ ವಾಕ್ಸಮರವು ಕೇವಲ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸಮರದ ರೂಪ ಪಡೆದಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಹಗ್ಗಜಗ್ಗಾಟದ ನಡುವೆ ಅಡಗಿರುವ ಕಾನೂನು ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಇಕ್ಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ನೋಂದಣಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಮೂಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎತ್ತುತ್ತಿರುವುದು ಇದೇ ಮೊದಲಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಸಂಘಟನೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅದರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಏನು ಎಂಬುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ವಾದ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, “ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆ” ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ಅಗಾಧ ನಿಧಿಯ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಅದರ ವಿನಿಯೋಗದ ಮೇಲೆ ಕಾನೂನಿನ ಕಣ್ಣು ಇರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ. ಇದನ್ನು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧ ಎನ್ನುವ ಬದಲು, ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಆಡಳಿತದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಸಂಘದ ಸಮರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯ ಆಕ್ರೋಶ

ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಒಂದು ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ‘ಚಳವಳಿ’ ಮತ್ತು ‘ಜೀವನಪದ್ಧತಿ’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಬಿಜೆಪಿ, ಇದನ್ನು ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಯ ಮೇಲಿನ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ದಾಳಿ ಎಂದು ಕರೆದಿದೆ. ನೋಂದಾಯಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ದಶಕಗಳಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಸಂಘಕ್ಕೆ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಬಿಜೆಪಿಯ ನಿಲುವು. ಆದರೆ, ಈ ಪ್ರತಿರೋಧವು ಹಲವೊಮ್ಮೆ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಮೂಲ ವಿಷಯದಿಂದ ಪಲ್ಲಟಗೊಳಿಸಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ತಿರುವು ನೀಡುತ್ತಿದೆ.

 ಅಭಿಮತ:

ಕಾನೂನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ: ಒಂದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು. ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಅನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇತರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನೋಂದಣಿ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಏಳುತ್ತದೆ.

ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭದ ಗೀಳು: ಚುನಾವಣಾ ಕಾಲ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರುವುದು ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕಾರಣದ ಭಾಗವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಅಥವಾ ಆಡಳಿತದ ವೈಫಲ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಇಂತಹ ‘ಗುರುತು’ (Identity) ಆಧಾರಿತ ವಿವಾದಗಳೇ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ದುರದೃಷ್ಟಕರ.

ಪರಿಹಾರವೇನು?: ಸರಕಾರದ ಬಳಿ ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಲೋಪದ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಾವೆಗಳಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಗಳ ಬದಲು ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಬಗೆಹರಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಅಬ್ಬರದ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಕೇವಲ ಧ್ರುವೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆಯೇ ಹೊರತು ಪರಿಹಾರ ನೀಡಲಾರವು.

ನೋಂದಣಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಬಾರದು, ಅದು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಬೇಕು. ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಕೆಸರೆರಚಾಟ ಬಿಟ್ಟು, ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಗಾಗಿ ಸಮಾನ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಸಮಾಜವನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ‘ವಾಗ್ವಾದ’ಕ್ಕಿಂತ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ‘ಸಂವಾದ’ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯ.